Het ijsbergprincipe: waarom je je niet begrepen voelt door anderen
Je niet begrepen voelen door mensen om je heen. Veel vrouwen die bij mij komen herkennen dit. Je deelt iets wat belangrijk voor je is en de ander hoort het wel, maar ziet jou niet werkelijk. Je blijft met een gat zitten dat niet weggaat.
Als er een quote is die ik mezelf heel veel hoor zeggen in mijn sessies dan is het wel: Mensen kunnen jou alleen ontmoeten tot het punt waarop ze zichzelf hebben ontmoet.
Als er een quote is die ik mezelf heel veel hoor zeggen in mijn sessies dan is het wel: Mensen kunnen jou alleen ontmoeten tot het punt waarop ze zichzelf hebben ontmoet. Ik hoorde deze quote een aantal jaren geleden, ik weet niet meer van wie de quote is maar het heeft zoveel voor mij gedaan en dit geef ik dan met liefde door.
Bij deze quote zie ik een heel helder beeld voor me om dit goed uit te leggen: het ijsbergprincipe.
In mijn visie is ieder persoon een ijsberg, vanaf de buitenkant ziet iedereen de top, de oppervlakte die boven het water uitsteekt. Maar onder het wateroppervlak zit ook nog een stuk ijsberg. In mijn visie heeft iedereen die diepte.

Alleen niet iedereen wil die diepte van zichzelf zien of kennen. En dat is waar het vaak misgaat in de verbinding met anderen.
Klanten die bij mij komen, die willen de confrontatie aangaan met die diepte. Die willen die diepte aankijken en omarmen. Die willen zich bewust zijn van die diepte. Om zichzelf beter te kennen, te accepteren, patronen los te laten en om te gaan leven zoals ze in de kern zijn.
Maar je hebt ook mensen die de confrontatie niet aangaan, die de diepte niet aan willen kijken, die het prima vinden zoals het is.
Waar het dan misgaat, is dat mensen die de diepte wel hebben aangekeken, zich niet begrepen voelen door de mensen die dat niet willen.
Ik merk dan dat mensen die de diepte ingaan, zich heel graag begrepen willen voelen door de mensen die die diepte niet kennen. En ik snap het, want we zijn als mensen ingesteld om waardering, bevestiging en begrip te willen van onze omgeving. We zijn gemaakt om met elkaar te verbinden. Dus gaan we heel erg ons best doen om steeds maar weer aan die andere ijsberg uit te leggen waar onze diepte zit, of die ander alsjeblieft jou kan zien in de diepte zoals je bent, sommigen proberen zelfs die andere ijsberg mee de diepte in te trekken.
Je kan ook gaan denken dat het aan jou ligt. Daardoor ga je nog harder werken voor begrip, nog meer doen, nog meer zeggen.
Dit kost ontzettend veel energie. Je bent voortdurend bezig met uitleggen, bewijzen en hopen op begrip.
Vaak is dit ook het recept voor teleurstelling want wat we van onszelf zien en verwachten, verwachten we ook van een ander. Maar jouw diepte hoeft niet de maatstaf te zijn voor hoe iemand anders in het leven staat. En aan het einde van de dag ben je leeg zonder dat je precies kunt zeggen waardoor. De ijsberg van de ander bewegen kost jou namelijk meer dan je eigen leven leiden.
Maar eigenlijk ligt het daar helemaal niet aan. Hoe erg je je best ook doet. Iedereen heeft zijn eigen proces en pad. Jij kan een ander niet dwingen om het te doen zoals jij het doet.
Daarom zou ik mee willen geven om de ander te zien zoals hij of zij is. Zonder oordeel. Degene te ontmoeten waar die persoon is, ook al blijft het meer op de oppervlakte en wil jij het liefste meer de diepte in.
En dan gebeurt er iets opvallends. Als jij stopt met trekken, komt er ruimte in jou. Energie die eerst naar de ander ging, komt terug naar jezelf. Je merkt dat je beter voelt wat jij wilt, waar jij naartoe beweegt, wat jouw verdieping vraagt. En vaak komen er ook andere mensen op je pad die wel willen zien wat jij ziet. Niet omdat je het forceert. Wel omdat jouw eigen ijsberg zichtbaarder is geworden toen je stopte met aan andere ijsbergen te sjorren.
Herken je dit trekken aan mensen om je heen? In een matchsessie kijken we samen wat voor jou klopt en wat er mag verschuiven.
